Behandeling

Nog even terugkomend op gisteren, de behandeling. Een dag na Jennifer haar verjaardag ben ik met Maurice naar Bronovo gereden voor een behandeling op de pijnpoli.
Daar kreeg ik een behandeling i.v.m. een discusdenervatie. Als je op deze link klikt dan zie je het uitgebreide verhaal erachter, mocht iemand het interessant vinden. Het was vreselijk, vooral die "zes minuten" dat het werd toegepast. Oooh.., ik wist niet waar ik het zoeken moest, met in je achterhoofd zo stil mogelijk te blijven liggen en schouders naar beneden te houden. Omdat er een giga naald in mijn nek/hals zat. Het leek alsof er met messen in je rug werd gestoken, de pijn was weliswaar op de linkerkant van mijn rug tot mijn wervels Maar ik hield mijn hoofd koel, kon alleen mijn tranen niet bedwingen..
Ik hoop dan ook dat ik dit nooit meer mee te hoeven maken, alhoewel....mocht het mij helpen dan ben ik er echt heel wat jaartjes van de pijn af ! Laten we het hopen.. Dan heb ik er "ooit" nog wel die zes minuutjes voor over !!

Na deze behandeling werd mij geadviseerd om op mijn bed te gaan liggen en zeker twee uur niet te eten of te drinken, i.v.m mijn slokdarm die zijn werking niet deed i.v.m. de verdoving / werking.
De Dr. gaf zelf aan dat ik wel mocht eten, maar ook dat heb ik even achterwegen gelaten. En het op bed liggen heb ik uiteindelijk veel langer gedaan, ik wist niet hoe ik moest liggen in mijn bed, het zitten was al helemaal niets..

Ook die uren erna niet met liggen, zittend en/of staan. Het was een vreselijk gevoel.. We zijn in de middag toch naar de camping gereden, om even wat afleiding te hebben.
Maar de dagen / weken erna zijn ook nog niet denderend geweest. Je hebt contstant het gevoel of je verschikkelijk door je rug bent gegaan en er "iets" niet helemaal goed zit, waarvan je het zelf met geen mogelijkheid kan veranderen. Zelfs de pijnmedicatie niet. De pijn komt en gaat weer, denkend dat het weg is en dan is het er ineens weer.
De afgelopen twee dagen heb ik er iets minder last van, en hoop ik dan ook dat ik het ergste achter de rug heb, we duimen maar. Nu nog die lange weken wachten (13 a 15) met de hoop dat het voor mijn aandoening aan mijn hand flink wat resultaat oplevert...
In oktober moet ik terug komen bij Dr. van Leersum. Hopend op een goed resultaat !! Maurice had een filmpje gemaakt op zijn I-Phone, het is maar een kleine stukje film van het geheel, alleen om jullie een kleine impressie te geven.



Groetjes, Natasja.