Laatste dag is aangebroken..

Gisteren heb ik met Jennifer een kaartje gemaakt voor Femke die a.s. vrijdag komt logeren i.v.m. de crematie van haar opa. Uiteraard is Jennifer er al helemaal klaar voor, en kan echt niet wachten tot het zover is !

Om haar een beetje bezig te houden heeft zij het kaartje aan de binnenzijde ingekleurd voor Femke. En hebben wij hem samen op de post gedaan.







Gauw slapen, want dan is het nog maar één nachtje dat ze mee komt naar huis !!

En dan...., eindelijk is het zover !

Niet weten hoe alles ging lopen vandaag op school, zijn we vandaag redelijk goed doorgekomen. Alhoewel, met een lach en een traan uiteraard.

Vanmorgen moest ik zelf weer naar het ziekenhuis voor mijn hand. Er zijn nu ook weer röntgenfoto's genomen en digitale foto's, omdat "mijn probleem" toch weer door andere artsen onderzocht gaat worden. Dit om te proberen of een andere arts de oplossing heeft. Voorlopig zal ik weer moeten wachten op wat mailtjes die voorbij gaan komen van mijn arts. Ik hoop zo spoedig mogelijk !

Eenmaal terug thuis, was ik na een half uur op ons balkon aan de voorzijde foto's aan het nemen van Justin. Dit was dan echt de laatste dag dat ik dit uitzicht kon fotograferen. Ik nam mij steeds voor om dit te doen, zoals vele dingen waar je eigenlijk de tijd dan even niet voor neemt. Gelukkig..., ik heb hier toch foto's van gemaakt. Voorlopig zal ik Justin niet meer op het schoolplein zien spelen, want op de andere school ligt de buitenspeelplaats aan de achterzijde van de school !





Al met al is het redelijk verlopen. Jaimy had het er zichtbaar moeilijk mee, en vooral toen het moment van afscheid nemen daar was. Het hoofd heeft ze 's-morgens nog uit de klas geplukt om met haar wat klusjes in school te doen. Dit volgens mij om de kinderen in de klas aan het werk te zetten voor een afscheidtekening of woordje. Dit kregen zij aan het einde van de middag. Jaimy was zeer emotioneel. En tja..., dan gaat een moeder zoals ik automatisch mee. Vreselijk gewoon !

Wat is afscheid nemen dan moeilijk...

Hartverscheurend was het.., met in je achterhoofd het idee dat het allemaal wel goed gaat komen. En ondertussen denkend.., heb ik er wel goed aan gedaan ? Ik doe het echt voor de kids !! Hun toekomst..

Hopelijk komt het allemaal goed, al is het idee er nu nog even niet naar...

De kids gaan een weekje vakantie tegemoet. waarvan morgen er al twee uit logeren gaan. En wij vanaf morgen middag twee lieve kleine meisjes in huis hebben. Ik ben benieuwd wat dit voor een meidenfeestje gaat worden !?!