Een lange dag..

was het zeker gisteren. Wat heb ik de tijd voorbij zien kruipen..
Ik werd om 12:00 uur verwacht op afdeling Emma in het Bronovo ziekenhuis. Na alle voorbereidingen werd mijn bed toegewezen. De spanning kwam er nu echt.
Zal het dit keer goed uitpakken? Kunnen de chirurgen de meeste pijn wegnemen? Gaat alles wel goed? Heb ik er wel goed aangedaan om onder algehele narcose te gaan? Hoe ziet mijn hand er na deze operatie uit? Wat kan ik dan wel, of juist niet meer?
Je begrijpt het al, ik wilde dat deze dag snel voorbij ging.., maar helaas..

Mijn moeder had de Flow voor mij gekocht waar ik toch nog even lekker in heb zitten lezen.. bedankt Ma !!



Maurice had nog wat foto's gemaakt in het ziekenhuis voor de operatie..





We waren wat kleingeld vergeten voor het kledingkastje, om mijn kleding en spullen in op te bergen. Maurice liep nog even naar beneden om dit te regelen. En plots werd ik om 13:00 uur ineens al opgehaald met bed en al om mij voor te bereiden voor de operatie.
Gemengde gevoelens, ook omdat ik dan toch Maurice niet even gedag heb kunnen zeggen.
Onderweg kwam één van de chirurgen mij nog even tegemoet, om nog even aan mij te vragen of ik de exacte plek wilde aanwijzen waar ik het meest last van heb.
Zelf had hij geen pen bij zich, dus er werd aan de verpleegster gevraagd of zij wat bij haar had. Een cd-marker.., een rode stift. Mijn hand werd toen nog even afgetekend voordat ik verder naar binnen werd gereden.
Hij ging zijn best doen maar kon niets garanderen natuurlijk !

Om +/- 14:00 uur werd ik overgeheveld op een brancard en ging ik richting O.K.
Om kwart voor vier werd ik wakker op de uitslaapkamer. Nou ja..wakker..
Ik had het enorm koud, lag te shaken, veel pijn en ik was kotsmisselijk!
Ik had allerlei medicijnen toegediend gekregen,een warme luchtslang onder de dekens voor de warmte, Morfine,een zetpil en medicatie tegen de misselijkheid. Het laatste mocht allen niet baten dus ik had flink overgegeven (sorry..,voor het lekkere verhaal).
Het duurde een tijdje voor ik weer naar de afdeling kon, de misselijkheid was nog steeds niet gezakt. Maar om kwart over vijf werd ik terug gereden. Ik was blij dat ik daar Maurice weer aantrof, al was hij denk ik wat minder blij mij zo te zien. Het laken was even wit als mijn gezicht. En ben nog behoorlijke tijd erg misselijk geweest..
Ik had met heug en meug een boterham naar binnen weten te werken, ik wilde uiteraard snel naar huis. Hier moet je meestal voor naar het toilet zijn geweest en uiteraard gegeten en gedronken hebben..
Om half acht 's-avonds hebben wij een verpleegster maar gevraagd hoe of wat. Zij zei; als ik me goed voelde dan kon ik wel naar huis. De drain werd uit mijn hand verwijderd, en het infuus werd afgekoppeld. Na druk met haar in de weer te zijn geweest en me omgekleed te hebben, voelde ik mij wederom erg beroerd. Ze was net de deur uit of mijn boterham kwam er alweer uit. Oeps !!

Hierna zijn we toch maar richting huis gegaan. Ik was ongeveer 21:00 uur thuis. Flink beroerd, en ben dus snel gaan slapen. Ik slik nu preventief medicatie voor de pijn.

Vanmorgen voelde ik me al een stuk beter, alleen een gedeelte in mijn pink is erg gevoelloos. Misschien dat ze iets geraakt hebben. Ik heb ondertussen ook weer contact gehad met het ziekenhuis voor een vervolg afspraak en telefonische controle na de O.K. voor een goede afhandeling. Ik hoop dat het dit keer beter uitpakt, maar dat weet ik eigenlijk pas volgende week na het uitpakken van mijn hand.

Eeeh..,Maurice had stiekum toch wat foto's gemaakt met zijn fototoestel !!
Dus als je dit niet wil zien...scroll maar weer omhoog. Ik sta er niet echt lekker op !



Groetjes, Natasja.


P.S ; Het is wel weer even wennen met één hand typen !!