Deze foto heb ik in de avond op 27 april gemaakt op de N11 richting thuisfront.Ik vond het een toepasselijke foto i.v.m. het ziekenhuisbezoek wat komen zou.
Ik moest dinsdag terugkomen naar het handenspreekuur van het Bronovo ziekenhuis in Den Haag, voor een definitieve uitslag en bespreking.
Om een lang verhaal kort te maken, er is nog geen definitieve uitslag van de CT-scan en rontgenfoto's gekomen. De artsen zien gewoon niet waar de pijnklachten nu echt vandaan komen in mijn hand. Tja.., wel dat het Melorheostosis is, maar niet het probleem wat bij mij het laatste jaar optreed.
Ze zien wel wat slijtage in het gedeelte boven mijn pols, maar goed...
Ik wacht nu weer op een oproep voor een MRI-scan van beide handen, omdat wel degelijk te zien is dat mijn rechterhand een dwangstand vertoond en vele, vele verdikkingen. Laten we hopen dat deze scan duidelijkheid gaat geven. Er gaan nu weer zoveel weken overheen, begin het zo langzamerhand echt zat te worden. Begrijp mij niet verkeerd hoor, ik weet dat deze ziekte alleen maar slechter wordt.
Maar je hoopt gewoon op dat ene lichtpuntje..., waar je voorlopig weer mee verder kunt.
Vandaag waren we van plan op vroeg op pad te gaan.., we hadden gelukkig besloten om richting Ede te gaan. Want we zaten wel heel dichtbij Apeldoorn om naar Koningin Beatrix en familie te gaan. Maar het was dan wel heel erg druk geweest.
Niet te weten hoe deze feestdag ineens zou veranderen in een behoorlijke domper. We hoorde via mijn moeder dat er een man was ingereden in het publiek richting de bus met alle Oranjes erin. Het drama kwam op tv live ook als een complete verassing.
Al die mensen hebben gewoon de stoet bekeken, niet wetend dat er een dwaas van 38 jaar deze mensen van achteren overhoop zou rijden met een behoorlijke vaart.
Er zijn inmiddels 5 doden te betreuren en vele, vele gewonden, triest hoor ! De tv beelden van een meisje zullen mij het meest bij blijven, die huilend staat te kijken hoe haar, misschien wel mooiste, koninginnedag verandert in misschien wel de zwartste dag uit haar leven.
Gistermiddag was ik met Jaimy nog in Apeldoorn geweest, en hebben wij het beruchtte kruispunt bekeken vanuit de auto. Wij stonden te wachten voor het stoplicht en hadden zo mooi uitzicht over de Loolaan. Ik had Jaimy uitgelegd wat die tribunes inhielden, en dat hier de stoet zou voorbij trekken. Na dit trieste bericht van het ongeval is uiteraard alles afgeblazen...
Een koninginnedag die als zwarte dag in de geschiedenis boeken zal treden. Ik ben ook benieuwd of we in de toekomst enige verandering zullen zien van deze dag die altijd erg feestelijk gevierd wordt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten